Leven in de realiteit van het heden

Leven in de realiteit van het heden

‘Hoe grenzeloos de werkelijkheid ook is, ik beloof haar te zien’, luidt een van de vier geloften van de bodhisattva in de zentraditie. En er bestaat ook een spreuk van de woestijnvaders die precies daarover gaat.

Op een dag zei een oudvader: ‘Het is veel gemakkelijker te reizen dan halt te houden.’ Zijn leerlingen wilden weten waarom.

‘Zolang we reizen’, antwoordde de oudvader, ‘kunnen we ons vastklampen aan een droom. Maar als we halt houden, moeten we de realiteit onder ogen zien.’ ‘Maar hoe kunnen we dan nog veranderen en groeien, als we geen doel of dromen meer hebben?’, vroegen de leerlingen. ‘De diepste verandering is de verandering die we niet gewild hebben’, antwoordde de meester. ‘Trotseer de werkelijkheid en een verandering die je niet gewild hebt zal zich voltrekken.’

Leef in het hier en nu

Halt houden om de werkelijkheid te trotseren… Die werkelijkheid kan van alles zijn: je partner die je wil spreken, een kind dat moet plassen, de realiteit op de werkvloer, de confrontatie met ziekte en verlies, wat dan ook. Maar de betekenis is duidelijk: ga er niet voor op de loop. Leef in het hier en nu, op de plek waar je staat.

Monniken leggen de gelofte van stabiliteit af. Hun spiritualiteit gaat ervan uit dat je ergens ‘geplant’ moet zijn om te kunnen groeien en dat het erom gaat te groeien waar je geplant bent, in deze situatie, in dat gezin, op dat werk, en niet ergens anders! Niet weglopen is het motto. Ook niet bij pijn en teleurstellingen – die in elke vorm van samenleven en samenwerken onvermijdelijk zijn. Ook niet als die ander of anderen minder mooi, saaier dan eerst, moeilijker dan gedacht blijken te zijn.

Geen grotere leermeester dan het leven zelf

Bieke Vandekerckhove | Dit MomentDe gelofte van stabiliteit verwijst naar een levenshouding van: niet proberen te ontsnappen aan de realiteit van het heden, niet vluchten voor jezelf in fantasieën en illusies, niet weglopen van datgene waartoe je je geëngageerd hebt. En waarom niet? Omdat we geen grotere leermeester hebben dan het leven zelf!

Shikantaza, het alleen maar zitten, is in wezen dezelfde oefening. Zazen, het zitten in aandacht en stilte, op de vierkante meter van je bestaan, is een confrontatie met de naakte werkelijkheid. En ook dat zitten uithouden, ook al komen er dingen tussen. Want juist in dat zitten, in het halt houden, in het trotseren van onze concrete werkelijkheid zoals die is, met alles erop en eraan, voltrekt zich een verandering en groeien we.

Bieke Vandekerckhove in ‘Trotseer de werkelijkheid’ (artikel in InZicht – editie september 2011)

Reactie plaatsen

Een activiteit volgen?

Bekijk onze agendapagina