Gratis e-boekje Mindfulness & Non-dualiteit
Direct Toegang
X
Gratis e-boekje Mindfulness & Non-dualiteit
50% Complete
Mindfulness & Non-dualiteit

Page content

Leegte?

article content

Leegte?

Er gebeurt veel in ons leven, er is altijd wel iets wat onze aandacht vraagt. We zijn niet gewend om zo maar eens zonder reden uit het raam te kijken als er niets langskomt waar we in geïnteresseerd zijn. En wie gaat er wel eens buiten zitten zonder doel om zomaar eens naar de open hemel te kijken?


Die open, lege ruimte gaat gauw vervelen als er geen bijzondere dingen in verschijnen. Die ene, vormloze, stille, open Onmetelijkheid die de ruimte biedt aan het hele universum is niet bijzonder interessant voor het denken dat zelf altijd in beweging is. Het heeft wel iets beters te doen dan te niksen.

‘Niets doen’ is ons vreemd geworden

Bij mijn kleinkinderen zie ik dat de jongste van vijf nog wel eens stil kan zitten en even niets doet. Haar ogen zijn dan wijd open, maar ze kijkt niet naar iets, ze gaat op in haar ‘aanwezig zijn’. Maar meestal gaan ze zich vervelen als ze niets te doen hebben en worden letterlijk vervelend naar elkaar toe of ze gaan jengelen om aandacht. Dan worden ze al rap weer door hun ouders aangespoord om ergens mee te gaan spelen. Zo is ‘niets doen’ ons vreemd geworden en kunnen we niet anders dan ons vermaken of vermaakt worden.

De tijd tikt de bedenker van de autobiografie gestaag weg

Het is dan ook niet zo gek dat als we horen dat we in wezen die Leegte zijn – die door zelfonderzoek dichterbij dreigt te komen – de hele egostructuur, iedere gedachte en elke cel in ons lichaam zich tegen die Leegte gaat verzetten. Want het ego is juist ontstaan om ons organisme tegen die nietigheid, dat op doodgaan lijkt, te beschermen. Het denkt als het niet meer denkt, doet, streeft, verlangt, verzet, onderdrukt, verdeelt, verbeeldt dat de ‘jij’ die het vertegenwoordigt, dan niet meer bestaat, dus denkt het er liever niet aan om op te houden met denken.

Satsang Sharlih | Dit MomentHet kan ook niet anders: het denken denkt; dat is zijn aard en in die zin kan het geen vergissing zijn, want ieder mens is er mee uitgerust. Die denkbeweging is een ‘praktische onwerkelijkheid’ om ons door deze ogenschijnlijke levenssituatie heen te navigeren. Een gedachte is nog niet de denker; dat is die andere gedachte die we ‘ik’ noemen. Dan hebben we de van zichzelf neutrale en vluchtige gedachte toegeëigend. Het is een plaatje geworden; de vrije energie stolt en al die plaatjes zijn gebundeld tot een heel verhaal.

Een zwaar boek dat we altijd maar weer inkijken, omdat we denken dat wij dat zijn. Het liefst zouden we sommige hoofdstukken willen schrappen, andere herschrijven en willen weten hoe het verder gaat, want het verhaal is nog niet af. Ondertussen komen we elke seconde dichter bij het einde van het verhaal als we geloven dat we die denkbeweging zijn. De tijd tikt de bedenker van de autobiografie gestaag weg, maar soms eindigt het verhaal abrupt, zomaar midden in een spannend hoofdstuk of ergens tussen een onafgemaakte regel in. Zo heeft elk verhaal, hoe mooi ook, dezelfde plot – de dood – de enige zekerheid die het bedachte leven biedt.

Als Leegte voelt als een dor en kaal woestijnlandschap…

Dat is echter alleen zo als we met de ogen van de denkbeeldige persoon kijken, die de illusie van zijn onwerkelijkheid nog niet heeft doorzien. Wordt deze illusie op elk niveau van lichaam en geest doorzien, dan is het enige wat sterft de dood.

Maar dat is niet altijd in één keer voor iedereen helemaal duidelijk. Op bepaalde gebieden wordt de vergankelijkheid van de objecten en ook de vluchtigheid van de de egostructuur zichtbaar. We klampen ons minder vast aan overtuigingen en doorvoelen gemoedstoestanden. Dat schept ruimte en we worden steeds leger en transparanter. Maar aan de andere kant dreigen we het ons zo vertrouwde zelfbeeld te verliezen, ons houvast kwijt te raken. Dan kan die Leegte, die nog door een deel van de persoonlijkheid wordt ervaren, als een afschrikwekkend ‘niets’, een dor, afstandelijk, eenzaam en kaal woestijnlandschap aanvoelen. De zin van het leven lijkt verdwenen en onverschilligheid ligt op de loer.

De Werkelijkheid is een Creatieve Ruimte

Als de leegte zo ervaren wordt is het nog steeds een gemoedstoestand van de ego-structuur en de weerstand ertegen – de angst die er onder zit – houdt die gemoedstoestand juist in stand. Maar jij, als die altijd aanwezige, bewuste, vormloze Leegte, die zich daar bewust van is, is leeg noch vol. Totaal object-loos, bestaat die lege Openheid niet in tijd of ruimte, kent het geen tegenstellingen, maar is het overvol van Zichzelf. Als je je eigen kale, door het denken opgeworpen, fysieke leegte kunt omarmen val je er als het ware doorheen. De werkelijkheid is een creatieve Leegte, het is een bewuste, vormloze Aanwezigheid die in Zichzelf rust – ongerept en onbegrensd – zolang er nog niets verwekt is.

De Aard van alle dingen is Leegte

Er is geen afzondering mogelijk, omdat de Leegte intiem is met al Zijn creaties en terwijl de Leegte er volkomen onberoerd door blijft, verliest het nooit Zijn Oorspronkelijkheid. Omdat alle tegenstellingen zijn bedacht, bevatten ze niet meer werkelijkheid dan een luchtspiegeling en bestaan ze op basis van onwetendheid. Als de Leegte verwerkelijkt is kunnen we de verschijnselen nooit meer als absoluut ervaren. Al verrijzen er ontelbare dingen, lichamen, werelden, gedachten of gevoelens; de uit zichzelf schijnende, heldere Leegte wordt er niet meer door versluierd. Want de aard van alle dingen is die Leegte. De Leegte is niet alleen de afwezigheid van het denkbeeldige zelfbeeld, maar een substantiële, alles bevattende, absolute, bewuste Aanwezigheid.

In de beschikbaarheid van het Heilige Moment komen verleden en toekomst samen

Sharlih - www.sharlih.nl |Dit MomentGeniet van die Aanwezigheid en besef dat elk moment open, puur en zuiver is.
Laat de creatieve Schrijver – het leven dat je Zelf bent – die blanco pagina van je Aanwezigheid beschrijven.
En dat gebeurt alleen maar Hier, Nu.
In de beschikbaarheid van het Heilige Moment komen verleden en toekomst samen.
Je hele ‘toekomstige’ verhaal wordt in dit Moment geschreven.

Hier sta je in contact met die tijdloze Eeuwigheid. Hoe prachtig, afschrikwekkend of bijzonder het ‘toekomstige’ verhaal zich ook ontvouwt: het is geworteld in het onveranderlijke, onverstoorbare, tijdloze en ruimteloze Nu, je ware Natuur.

In die Liefdevolle Leegte verbonden,

Sharlih (juni 2017)

Zondag 11 maart 2018: Satsang met Sharlih >>>

Comment Section

0 reacties op “Leegte?

Plaats een reactie


*