arrow_drop_up arrow_drop_down
16 november 2015 

Je bestaan als persoon is een illusie

Alles is Bewustzijn en verschijnt in en als Bewustzijn. Wat je bent is niet gehuisvest in het lichaam. Het is nergens in gehuisvest, want het is alles wat zich voordoet. Je kunt hoogstens zeggen dat alles ‘gehuisvest’ is in wat je bent. Het komt er uit voort en verdwijnt erin.

Wat je bent, is nergens op gebaseerd, nergens aan gebonden, en wordt nergens door veroorzaakt. Het is een ondoorgrondelijk mysterie omdat je er niets over kunt zeggen, omdat je het alleen maar kunt zijn.

Alles wat anderen je erover wijsmaken, of wat je jezelf erover wijsmaakt, zijn verhalen. Die kunnen mooi zijn of niet, ze kunnen je aanspreken of niet, maar waar (de Waarheid) zijn ze in elk geval nooit. Ook de dood is niets anders dan een verhaal. Het enige wat er is en wat zichzelf ‘beleeft’, is het leven zelf.

Enkel het bestaan zelf is zich bewust van zijn bestaan

Maar zolang er nog sprake is van identificatie met een ogenschijnlijk onderdeel van het geheel (de ‘persoon’ of ‘ik’ bijvoorbeeld), kan dit niet begrepen worden. Want je bestaan als persoon is een illusie, en kan zich daarom nooit bewust zijn van zijn eigen bestaan. Vandaar dat je altijd lijkt vast te lopen.

Maar er is niets dat kan vastlopen. Het enige dat zich bewust kan zijn van zijn bestaan, is het bestaan zelf. Dat is het enige wat er bestaat, onverdeeld (en ondeelbaar), open, spontaan en vrij, en aangezien je één ding zeker weet, namelijk dat je bestaat, dat je er bent, moet jij dat geheel wel zijn. En alles wat er in en als dat geheel verschijnt, inclusief het organisme dat jouw naam draagt, is dus een uitdrukking (en als zodanig ook een weerspiegeling) van die openheid, spontaniteit en vrijheid zonder identiteit.

De ‘ik’-gedachte heeft geen enkele substantie

‘Ik’ is niet meer dan een woord, een zich almaar herhalende gedachte die voortdurend andere gedachten en gevoelens in zijn kielzog meevoert. Die ‘ik’-gedachte heeft geen enkele substantie. Als hij serieus genomen wordt (wat in feite wil zeggen dat de aandacht van het geheel zich vernauwt tot exclusieve aandacht voor die ene ‘ik’-gedachte en diens maatjes – gedachten over jij, wij, zij, die, dat en daar) lijkt die ‘ik’ een onafhankelijk bestaan in het lichaam te hebben.

Wordt die gedachte niet meer geloofd (en dat kan die ‘ik’-gedachte natuurlijk zelf niet afdwingen – de ‘ik’-gedachte kan in feite helemaal niets), dan is er plotseling heel veel ruimte en ontspanning, een ontkramping die aanvoelt als een eindeloze uitdijing, een eindeloos vallen in niet-weten, een thuiskomen op de plek waar je altijd al was. Maar daarnaar streven of verlangen is vruchteloos, want zo’n streven of verlangen maakt slechts deel uit van het kielzog van het ‘ik’.

Han van den Boogaard in ‘Herinneringen aan het Nu – Over de onveranderlijkheid van het heden’ (Uitgeverij Juwelenschip – 2013)

Han van den Bogaard is een van de 4 sprekers tijdens het Weekend Non-dualiteit Brugge op 26 en 27 november 2016 >>>

‘Wat is non-dualiteit?’ – Youtube-filmpje met Han van den Boogaard

nico

Door

nico

op 19 October 2014

hoi Han, Hoe kijk je aan tegen de verantwoordelijkheid van een ieder in de wereld? Hoe rijmt dit met het feit dat je een illusie bent? Groet Nico

Han van den Boogaard

Door

Han van den Boogaard

op 20 October 2014

Beste Nico, voor alle duidelijkheid: niet je bestaan op zichzelf is een illusie (want dat je bestaat valt niet te loochenen), maar je bestaan als persoon is een illusie. Je bestaan neemt steeds de vorm aan van alles wat zich voordoet, en dat gaat volkomen spontaan en vanzelf. In die zin bestaat er dan ook geen verantwoordelijkheid. Echter, binnen ‘dat wat zich voordoet’ is wel steeds een verhaal actueel dat we afzonderlijke individuen met een afzonderlijk bestaan zijn, en daarin speelt verantwoordelijkheid natuurlijk wel degelijk een rol. Het lichaam-geest-organisme dat je gewend bent ‘ik’ te noemen heeft voortdurend te maken met ogenschijnlijke verantwoordelijkheid, en zal daar dus (in principe) ook naar willen leven. Dus binnen het verhaal van je bestaan als individu heb je te maken met verantwoordelijkheid. Wordt dat verhaal doorzien als een illusie, dan speel je het spel van de verantwoordelijkheid gewoon nog mee, maar weet je dat het in werkelijkheid een leeg concept is. Met vriendelijke groet, Han van den Boogaard

Pia de Blok

Door

Pia de Blok

op 20 October 2014

Beste Han,mooi uitgelegd, ben ik blij mee. Omdat er ook een hele stroming is die de niveaus verwisselt. Groetjes, Pia

Ellen

Door

Ellen

op 5 January 2016

bEste Han, vAnaf vorig jaar ben ik al radeloos en constant in paniek, omdat ik me heel erg bewust ben van een soort bewustzijn en voel dat ik geen ik heb. Dat ik in elke situatie een ander soort ik gevoel en zelfs een beeld daarbij heb. aLsof er niet 1 zelf is, maar een vloeibare illusie. Ik voel dat de hele dag en raak er totaal van in paniek!

Reactie plaatsen

Een activiteit volgen?

Bekijk onze agendapagina