arrow_drop_up arrow_drop_down
9 april 2019 

Geluk of volwassen zijn…? (Hans Laurentius)

Grappig eigenlijk dat gemeend wordt dat leven zou gaan om gelukkig proberen te worden. The pursuit of happiness, is gegarandeerd in de Amerikaanse grondwet. Niet geluk zelf, maar het najagen ervan. Lachen. Ook in het spirituele domein lijkt het daar vaak om te gaan, althans, in elk geval het proberen weg te komen bij ongelukkig makende situaties, gevoelens, neigingen. Op zichzelf is dat best begrijpelijk. Wie wil zich nou ongelukkig voelen? Punt is dat ellende er bij hoort. Leven is tamelijk weerbarstig en ieder mensje zal een flinke portie ellende dienen te verstouwen.

We worden ziek, gaan dood, verraden onszelf en elkaar, zijn bijna principieel ontrouw, onhandig, vol overtuigingen en verwachtingen. Bijvoorbeeld dat leven veilig, prettig, vrolijk, gezellig moet zijn. Dat we recht hebben op geluk dus. Weird. In mijn optiek heb ik nergens recht op en gaat het er als organisme (dier) om, om zo volwassen en helder mogelijk met situaties om te gaan zoals tegenslagen, ziekte, dood, ellende. Want niemand zal alleen de wind mee hebben, en we gaan dood, en iedereen van wie houden ook.

Alles is tijdelijk en in constante verandering

Wie streeft naar veiligheid en geluk, zal hopelijk ontdekken dat de basis ervan angst is. En dat altijd het zaad van ellende in alles aanwezig is, zoals ook het zaad van vreugde overal in zit. Yin en Yang weet je wel. Het zal nooit enkel Yin of Yang worden, alles is tijdelijk en in constante verandering.

Een volwassen mens weet dit diepgaand en handelt dienovereenkomstig. Een kind-mens gaat klagen, dramatiseren, verongelijkt doen, rancune kweken of wordt gewelddadig. Volwassenheid begint waar het dramatiseren eindigt.

Stephen Fry riep eens dat infantilisme hoogtij viert in onze ‘samenleving’. Ik noemde al eens veel van onze overtuiginkjes Walt Disney denken. Vol verwachting klopt het kind-mensen hart. We willen ons diepste ik (?) tot expressie brengen – en voelen ons door de maatschappij, het systeem, de anderen, papa en mama, belemmerd. We verwachten overal complimentjes voor, dat van alles voor ons geregeld wordt, dat het leven eerlijk moet zijn. We zijn wijsgemaakt bijzonder getalenteerd te zijn, terwijl de meesten van ons nu eenmaal middelmatig zijn en velen niet eens dat. We denken dat relaties zaligmakend zijn, dat iedereen in essentie goed is, dat er geen ellende en ziekte zou moeten zijn. Kortom we verzetten ons danig tegen hoe het is, en zitten vol irreële verwachtingen die prima zijn op het schoolplein als je 10 of 12 bent.

Voor een volwassene is ‘wat is’ het uitgangspunt

Gelukkig zijn er ook die dit stadium ontgroeien en beseffen dat je beter kan leren sterk en helder te worden dan er allerlei irrationele verwachtingen op na houden. Beter te leren dealen met wat er voor je neus ligt, dan dromen over als… en dan….of bitter te worden.

Volwassenheid betekent niet dat alles je koud laat, maar dat je geraakt kan worden zonder te vervallen tot zelfmedelijden of het waanidee dat wat gebeurt er niet zou mogen zijn. Een volwassene dealt met wat er is, en is niet de halve tijd bezig met wat zou moeten zijn. Wat-is is het uitgangspunt, en dan kijken we van daaruit wat effectief, handig, haalbaar is. We kijken wat de situatie van ons vraagt en zijn niet enkel bezig met wat wij zouden willen. Bij een volwassene is de eigen wens een onderdeel van de hele beweging. Bij een kind-mens is de wens een eis en staat deze vaak lijnrecht tegenover wat (mogelijk) is.

Een volwassene kan Kijken, Voelen en Luisteren

Bij een kind-mens staat het wankele ‘ikje’ centraal. Bij een volwassene niet. Een volwassene is niet wankel en veeleisend, eerder duidelijk en aanwezig. Een volwassene is ‘heel’, een mens uit een stuk noemde ik het in ’99. Zo een is niet zo snel van slag als dingen tegenzitten, of anders gaan dan verwacht, en prima in staat gedachten en gevoelens te aanschouwen, zonder steeds in weerstand en gezeur te vervallen. Een volwassen kan dus Kijken, Voelen en Luisteren.

Ik zeg: streef naar volwassenheid en niet naar geluk, als je al meent te moeten streven.

Geluk is een gevoel dat komt en gaat, zoals alles. Geniet ervan als het zich aandient, maar maak er geen doel van het wordt zwaar overschat en is tijdelijk. Volwassenheid echter, daar heb je je hele leven wat aan. Enne, de anderen om je heen ook! Een echt volwassen wezen in je buurt is een zegen, al zullen niet alle kind-mensjes ze leuk vinden.

Uit: Hans Laurentius – ‘Een handvol scherven’ (uitgeverij Brave New Books)

Zondag 14 april 2019: Inspiratiegroep Non-dualiteit met als thema het boek ‘Een handvol scherven’ >>>

Weekend in Vaalbeek met Hans Laurentius, van 20-22 september 2019 >>>

Door

NoGuruNeeded

op 10 April 2019

Stephen Fry’s Walt Disney thinking brings you nowhere. Neither the sayings of Hans Lawrence. There is no depth in it, IMHO. Sorry…

Reactie plaatsen

Een activiteit volgen?

Bekijk onze agendapagina