arrow_drop_up arrow_drop_down
15 juli 2016 
in Emoties

De emotionele lading van overtuigingen

Velen ervaren momenten of perioden van helderheid en dan weer van identificatie, verkramping of afgescheidenheid. De meest voorkomende reden hiervoor is de aanwezigheid van emotionele residuen, en de daarmee gepaard gaande overtuigingen.

Vergis je niet, overtuigingen en ladingen hangen samen. Het zijn twee kanten van dezelfde medaille. Simpelweg zeggen of denken dat een overtuiging enkel een gedachte is en dat gedachten geen substantie hebben, is vaak niet genoeg.

Even loskomen van de gedachte door te beseffen dat hij niet absoluut waar is, kan tijdelijk ruimte geven, maar voorkomt vaak niet dat dezelfde gedachte weer terugkomt en tot verkramping leidt. Ik zeg niet dat jezelf eraan herinneren dat een gedachte slechts een gedachte is slecht is, het is alleen vaak onvoldoende.

Veel overtuigingen zijn in wezen emotioneel

Het zijn niet zozeer de gedachten die ons ‘eruit’ halen, maar de onderliggende en vaak onbewuste lading. Veel overtuigingen zijn in wezen emotionele overtuigingen, ontstaan in de vroege kindertijd, toen taal nog niet zo van belang was. Komt iets regelmatig weer opzetten dan kun je er gif op innemen dat er een emotionele lading actief is, die zich niet op mentaal of intellectueel niveau laat wegpoetsen.

Bijvoorbeeld: iemand had vaak last van gedachten over te weinig geld. Dit verstoorde zijn pogingen te verblijven in/als Ik-Ben.
 Al snel bleek dat de onderliggende lading een sterk gevoel van onveiligheid was. Het betrof dus een GEVOEL van onveiligheid. En gevoelens dienen doorvoeld te worden, en niet ontkend of op het verkeerde niveau benaderd!

Een ander voelde steeds een sterke golf van drukke gedachten opkomen zodra ze het gevoel had stilte te ervaren. Naarmate de stilte sterker ervaarbaar werd namen de gedachten evenredig sterk toe. Die gelijktijdigheid werd als verwarrend ervaren en kon omslaan in paniek. Samen kijkend en onderzoekend werd voelbaar dat er een diepe angst om te verdwijnen zat, de angst voor de dood op een emotioneel level.

Zo kan ik nog wel even doorgaan, maar dat zal ik je besparen.

Wat we niet doorvoelen, houdt ons onvrij

Olie op het vuur - Hans Laurentius | Dit MomentIn zulke en soortgelijke gevallen hebben we twee opties: vermijden/wegredeneren of het aangaan en bewust doorvoelen. Het ligt op je bordje, wat doe je ermee? Leven laat je gewoon zien waar je aandacht aan moet besteden. Ga je het ‘lesje’ leren of blijf je een vluchteling in je eigen bestaan?

Hoe helder en ‘waarheidlievend’ je bent blijkt uit wat ermee gedaan wordt!

De eerste optie kan allerlei vormen aannemen. Gauw mediteren om weer kalm te worden. Aan het werk gaan en mailtjes beantwoorden. Harder werken om meer centen te verdienen. Je afreageren op een ander. Iets eten of drinken. Een satsang filmpje kijken. Etcetera. Allemaal vermijding. Allemaal vluchtgedrag en het toegeven aan de angst voor echt voelen en echt kijken.

De tweede optie betekent dus contact maken, kijken, luisteren en voelen waar het zit (in het lijf). Voelen en tasten hoe ermee contact te maken, hoe erin te voelen, zodat de lading het gevoel krijgt er te mogen zijn, op de juiste wijze aandacht te krijgen, zodat het kan oplossen. Het gaat erom de juiste gevoelsmatig-intuïtieve benadering te vinden voor dit specifieke geval van lading en overtuiging.

Vrijwel alle patronen en overtuigingen hebben dus ook een lading. Laten we die ladingen zitten, zullen deze steeds onze aandacht wegtrekken bij Openheid en tot meerdere of mindere mate van onhelderheid en reactiviteit leiden.

Wat we niet aangaan, houdt ons dus (in elk geval deels) onvrij en onbewust.

Uit Hans Laurentius’ boek: Olie op het vuur – notities omtrent spiritueel ontwaken (uitgeverij Brave New Books – 2016)

All-in Satsang Weekend met Hans Laurentius, 9-11 december 2016 in Vaalbeek (Leuven)

Bekijk ook het interview met Hans over zijn boek ‘Olie op het vuur’:

 

Reactie plaatsen

Een activiteit volgen?

Bekijk onze agendapagina