Gratis e-boekje Mindfulness & Non-dualiteit
Direct Toegang
X
Gratis e-boekje Mindfulness & Non-dualiteit
50% Complete
Mindfulness & Non-dualiteit

Page content

article content

De werkelijkheid is niet waar te nemen, alleen de spiegeling ervan in de geest (Taetske Kleijn)

De realiteit is er. Altijd. Bizar dat je ernaar zou moeten zoeken. Het punt is, je ziet het niet. Je ervaart het niet. Net zoals je geen voetbalwedstrijd ziet als je voor de tv zit. Net zoals je geen terroristische aanslag meemaakt als je erover in de krant leest. Net zoals je je vriend niet ziet als je met hem skypet.

Wat je ziet, wat je ervaart, is je verbeelding ervan. En de verbeelding is het gevolg van het overlevingsmechanisme in het lichaam dat dit beeld nodig heeft om te kunnen functioneren. Net zoals een robot eigen camerabeelden moet maken en analyseren om zijn weg te kunnen vinden.

Zoektocht

Het ontwikkelen van het vermogen om de verbeelding en het werkelijke niet meer door elkaar te halen, zou je ‘je zoektocht’ kunnen noemen. Hoewel dat een misleidende term is. Als we iets zoeken, dan maken we er een beeld van in onze geest en kijken of we ergens iets zien dat er op lijkt. Als je dit op de spirituele zoektocht toepast, ben je bij voorbaat verloren.

Het zal je ertoe aanzetten om te willen luisteren naar mensen die praten over wat de realiteit is. Het zal je ertoe aanzetten om te willen begrijpen waar ze het over hebben, er boeken over te lezen. Dat wil zeggen: je eigen beelden te maken op grond van die van anderen. Mijn tip: doe dat niet! Blijf uit de buurt van iedereen die een poging doet de werkelijkheid te beschrijven. Lees er niet over, praat er niet over. Het brengt je verder van huis.

Als de realiteit kon spreken, zou ze zeggen: “Maak geen beelden van mij, want ze zullen verhinderen dat je mij vindt.” Vertrouw erop dat als de sluiers vervagen (het verbeelden tot rust komt) je het vanzelf wel ziet. Waarbij een blinde net zo ziend is als een ziende in dit geval, want aan je ogen heb je niets.

De werkelijkheid is niet waar te nemen

Een van mijn favoriete citaten van Nisargadatta is:

Nisargatta Maharaj - thoughts are just ripples in the mind | Dit Moment

Ik wil je niet ontmoedigen, maar de bottomline is: Die zuivere spiegeling kun je een ontwaken noemen. Dat wil zeggen, het waarnemen van de werkelijkheid, ontdaan van alle interpretatie, ontdaan van alle ballast, ontdaan van de irreële scheidingen en identificaties die worden aangebracht vanuit het natuurlijke streven naar zelfbehoud.

Genade

Toch is er een volgende stap mogelijk. Of stap? Een toestand. Een genade, waarbij de stilte zo diep is, het vertrouwen zo groot, dat de geest voor een moment volkomen stilvalt. Door en door. Zodat zelfs het spiegelen een doen teveel wordt. Dan blijft alleen de werkelijkheid.

Golft water, dan weerspiegelt het de maan in fragmenten die allemaal een eigen leven lijken te leiden. Hoe meer het water tot rust komt, hoe getrouwer de spiegeling. Maar nog steeds is de spiegeling niet de maan. Ook niet als je je omdraait en je de directe spiegeling van het licht in je eigen geest waarneemt. Hoe zuiver, hoe ik-loos, die spiegeling ook is.

Pas als het mechanisme van spiegeling zelf ontspant, onthult de werkelijkheid zich. Maar dan is er geen waarnemen; geen waarnemer, geen waargenomene. Dus waar praten we over? De pogingen van de geest om er achteraf toch vorm aan te geven. Omdat hij niet anders kan. En dan buitelen de metaforen en associaties over elkaar. Hoe mooi en kunstig ook, allemaal niet dat. Golven in het water.

Breng de geest tot rust, en ga het avontuur van niet-weten aan.

Taetske Kleijn – Het gouden kalf (gastcolumn in InZicht van september 2017)

Website Taetske Kleijn – www.tsuki.org >>>

Comment Section

2 reacties op “De werkelijkheid is niet waar te nemen, alleen de spiegeling ervan in de geest (Taetske Kleijn)


Door Dirk Laverge op 11 november 2017

zeer mooi artikel, over het ik-loos zijne, en tevens een wat vreemd lijkend advies maar het bevat een kern van waarheidl “Blijf uit de buurt van iedereen die een poging doet de werkelijkheid te beschrijven. Lees er niet over, praat er niet over. Het brengt je verder van huis”…. klopt deels, want zelf ben ik een hele tijd bezig geweest met boeken te verslinden en van de ene satsang naar de andere te huppelen, maar eigenlijk blijf je dan nog te veel aan de oppervlakte bezig….anderzijds vind ik het ook nodig dat er organisaties zijn zoals dit moment en ad vaite groepen, omdat die kennis op die manier ook de wereld in gaat, en iedereen er van kan leren. Conclusie: een duaal gevoel 🙂


Door Veronique op 11 november 2017

Ik weet niets meer. Het leven voor mij is niets weten.

Plaats een reactie


*