Bewust in het nu leven is de dood van het denken (Sharlih)

Bewust in het nu leven is de dood van het denken (Sharlih)

Omdat het denken zo belangrijk voor ons is geworden en we alles benoemd hebben, denken we te weten wat iets is en kijken we niet verder. Hoe meer kennis we vergaren hoe moeilijker het wordt om de Levende Essentie van alles te zien.

Zo verdeelt het denken het ondeelbare Ene Leven in stukjes en alles wordt gelabeld. Als je het denken achter je kunt laten weet je wat is maar niet wat er komt. Dat is leven in het Nu en is altijd nieuw. Daar kan het denken niet bij omdat het een herinnering is die uit het geheugen komt, dus altijd oud is. Het oude kan het nieuwe nooit ontmoeten. Of het verleden wordt op de toekomst geprojecteerd omdat het denken iets wil. Bewust in het nu leven is zijn dood.

Je hoeft niet te denken om te zijn

Het denken is dwangmatig geworden, wie kan het denken stoppen? Het is de baas over ons geworden en we hebben het niet eens in de gaten, zo zijn we aan die kwetterende stem in ons hoofd gewend geraakt. Maar dat is niet alles. Als wij onze gedachten geloven, leven we in de illusie dat ze waar zijn. We zien de werkelijkheid niet meer die er altijd al was, voor er ook maar één gedachte opkwam. Descartes’ uitspraak ‘Ik denk, dus ik besta’ is een vergissing want je hoeft niet te denken om er te zijn.

De Vrijheid die we werkelijk zijn, wordt door het denken beperkt tot een lichaam met gedachten en gevoelens. En zelfs gevoelens worden door het denken verstoord en verdraaid. Het ene gevoel wil het wel en het andere niet; bijvoorbeeld: vreugde is goed en angst is slecht. Zo oordeelt het denken en ontstaan goed en kwaad. Het is ook gulzig en heeft nooit genoeg. Hoe zou het dan ooit Dat kunnen zien, wat nu al volmaakt en vervuld is?

Ook ‘ons’ ego is opgebouwd door het denken. Het bestaat uit een verhaal en wat overtuiginkjes die voor ons van levensbelang zijn geworden. Wie zouden we zijn zonder ons verhaal? Als we zouden weten dat we niet zijn wie we denken te zijn, zou dat verhaal er ook niet zo veel meer toe doen. Dan betraden we een diepere tijdloze Dimensie waar de dood geen vat op heeft en waar liefde niet meer door het denken versluierd zou worden.

Uit het boek ‘Onverborgen werkelijkheid’ van Sharlih (uitgeverij Leander, 2014)

Door

Peter Van der Putten

op 13 February 2018

Wat is liefde Als liefde voor jou betekent Dat ik je alles geef Wat voor jou liefde betekent Is het dan niet zo Dat er altijd iets zal komen te ontbreken? Zal het dan niet zijn Dat in de dagelijkse sleur van het bestaan De liefde onderduikt in de golven van het gewone? En dan gedacht wordt dat het zo maar moet zijn? Dat echte liefde dan betekent Het symbiotisch samenzijn Onder de golven van het gewone? Dan mijn liefste kan ik nooit de jouwe zijn... Als liefde voor jou betekent Dat wat liefde echt is Het onvoorwaardelijk accepteren Van de werkelijke schoonheid die jij bent Is het dan niet zo Dat in het dagelijkse bestaan Onder de lagen van verval en tijd En golven van het gewone Jouw schoonheid onaangeroerd steeds weer als nieuw verschijnt? Als ik een spiegel kan zijn Van je echte aard Dan mijn liefste wil ik de jouwe zijn En je elke dag opnieuw De zuiverheid en liefde laten zien  Die je werkelijk bent

Door

Liedeke

op 14 February 2018

Ontroerend mooi!

Door

hilarka

op 18 February 2018

We zijn niets anders dan wie of wat we denken te zijn.

Reactie plaatsen

Een activiteit volgen?

Bekijk onze agendapagina