Gratis e-boekje Mindfulness & Non-dualiteit
Direct Toegang
X
Gratis e-boekje Mindfulness & Non-dualiteit
50% Complete
Mindfulness & Non-dualiteit

Page content

Accepteren is het begin

High in the mountains (cc) Jordan McQueen | Dit Moment

Vraag: Ik heb de indruk dat ik van de ene verplichting naar de andere ga. De maatschappij dwingt mij voortdurend en overal. Dit geeft een constante stress. Wat moet ik doen om toch in vrede te kunnen leven?

Eric Baret: Door het te accepteren. Dat is het begin. Als een boom op je huis valt, moet je dat eerst accepteren. Als het regent, moet je dat accepteren. Als je op straat aangevallen wordt, moet je beginnen met dat te accepteren. Afhankelijk van je capaciteiten, je vorm op dat moment, ga je op een bepaalde manier reageren, maar het eerste dat telt is de acceptatie.

Accepteren is niet iets dat je kunt doen, het gebeurt op een natuurlijke manier. Het is functioneel omdat het om de werkelijkheid gaat. Het houdt in dat er geen psychologische band ontstaat met de situatie van dat moment. Als een boom op je huis valt, is het niet omdat hij kwade bedoelingen heeft of dat hij het op jou gemunt heeft. Zelfs als hij je geliefde verplettert, heeft hij niets tegen jou. En als je buurman je minnares omverrijdt, is dat ook niet persoonlijk, zelfs als hij zelf denkt van wel omdat jouw minnares bijvoorbeeld zijn vrouw is!…. Dat wat als persoonlijk beleefd wordt, maakt deel uit van de denkwereld. De werkelijkheid is altijd neutraal. Het is het 'ik' dat hem indeelt in categorieën.

Innerlijke ruimte

Eric Baret | Dit Moment

Als een boom bijvoorbeeld op 'mijn' huis valt, is het een ramp. Als hij op het huis van de buurman valt, is het iets wat gebeurt. Dat is verder geen punt. Alleen moet ik goed zien hoe ik functioneer en blijven 'luisteren' naar de realiteit. Dat luisteren heeft twee kanten: je ziet je situatie en je ziet je reactie. Afhankelijk van je intelligentie, je cultuur, je vitaliteit, je vooroordelen, je religie, ben je geneigd om op de ene of de andere manier te reageren. Je moet dat accepteren. Iemand die zichzelf beschouwt als christen of moslim of wat dan ook, zal anders reageren dan iemand die zich hindoe of atheïst voelt. Je moet accepteren dat jouw reactie gekleurd is door je achtergrond, het leven dat je geleid hebt. Het is nutteloos om te proberen dat te veranderen. Waarom zou je ophouden christen te zijn en shaivist worden? Waarom zou je ophouden kapitalist te zijn en communist worden? Het is de moeite niet. Houd je bij je vooroordelen. Als je vaststelt dat alles wat je denkt een vooroordeel is, ontstaat er een innerlijke ruimte ten aanzien van diezelfde vooroordelen. Daar gaat het om: om die ruimte. Het is dus niet erg om vooroordelen en meningen te hebben, zolang we ons er maar niet aan gebonden voelen.

Eric Baret in 'Luisteren naar de werkelijkheid' (artikel in InZicht - tijdschrift voor non-dualiteit en zelfonderzoek, editie mei 2013)

Comment Section

0 reacties op “Accepteren is het begin

Plaats een reactie


*