Gratis e-boekje Mindfulness & Non-dualiteit
Direct Toegang
X
Gratis e-boekje Mindfulness & Non-dualiteit
50% Complete
Mindfulness & Non-dualiteit

Page content

Acceptatie?

Kleuren van acceptatie | Dit Moment

Acceptatie is een mooi thema, zou je zo denken in deze door velen als donkere tijden bestempelde periode, al zijn er ook die blijven geloven dat we allemaal op weg naar eenheidsbewustzijn zijn, wat dat ook betekenen mag.

 

Acceptatie heeft enkel betekenis als er weerstand is

Voor de goede orde: mensen die in staat zijn tot acceptatie zijn relatief prettiger wezens dan zij die dat niet machtig zijn. Ze lijken wat minder agressief en hebberig, en hebben vaak meer oog voor de ander en de omgeving. Maar acceptatie heeft enkel betekenis als er weerstand is, als er afgescheidenheid is, als het idee een afzonderlijk iemand te zijn actief is. Dan kunnen we opmerkzaam gaan zijn, kiezen, verantwoording nemen, ruimte creëren, helder krijgen wat we willen en vertrouwen op de juistheid van onze beslissingen. Dat soort zaken wordt aangeboden tegenwoordig, en in de gevangenis is dat heel handig.

Het voorkomt dat de cipier je op je donder geeft. Het geeft een subtiel gevoel van beter leven, van een soort overgave, van een breder, spiritueler, menselijker besef. Mensen die aandachtiger zijn, minder egocentrisch, meer open naar het leven, zijn op vele fronten beter af. Dus op relatief niveau: wees zo mindful als je maar kunt (al lijkt de term wat vreemd), dan leef je mogelijkerwijs volwassener dan als je maar doordouwt en altijd je zin wilt krijgen of loopt te overreageren. Vanuit de Werkelijkheid bezien, maakt het echter bar weinig uit.

Wie is het die accepteert?

Zowel de acceptant als de forceerder leven in de waan een persoon te zijn. Het verschil zit ‘m in de ‘gekozen’ strategie. De een gelooft in ‘waar een wil is, is een weg’, de ander gelooft dat ‘de weg van de aanvaarding’ zijn of haar belangen beter behartigt. Beiden geloven echter dat ze een afzonderlijk wezen zijn, en dat is wat Advaita aangaat nu net het punt dat ter discussie wordt gesteld. Want wie of wat is het dat aan het forceren is, of aan het accepteren? Wie of wat is het dat mindless dan wel mindful zit te wezen?

Als je minder conflicten en meer harmonie of zo wilt, dan zijn daar strategietjes voor in het spirituele veld, en als je liever je zin doordrijft, de confrontatie nodig hebt, dan zijn ook daar tools voor beschikbaar. Voor elk wat wils, en meestal wordt iets ‘gekozen’ wat al past bij de aard van het beestje. Maar ben je dat of ken je dat? Wiens belangen worden er gediend met benadering x of y? Is een accepterende illusie beter dan een zich verzettende?

Werkelijke acceptatie aanvaardt ook niet-acceptatie

En dan nog wat. Er kan gezien worden dat het nat en winderig is nu hier buiten. Heb ik daar acceptatie bij nodig, of zie ik gewoon hoe het is? Iemand doet lelijk tegen me, er komt een gevoel omhoog, dat alles wordt moeiteloos geconstateerd, komt spontaan op en verdwijnt weer. Wat zou er geaccepteerd moeten worden, en vooral: door wie? Om wat? Zodat ‘ik’ me niet meer rot voel? Wat is er mis met een ‘rotgevoel’?

Heel wat jaren terug schreef ik al eens: werkelijke acceptatie accepteert alles, ook niet-acceptatie. Werkelijke acceptatie is onpersoonlijk. En zo wordt het nog steeds gezien. Realisatie maakt een eind aan de dualiteitjes van vertrouwen-wantrouwen, aanvaarding-controle, veroordeling-vergeving, overgave-verzet en dergelijke. Die horen allemaal bij het al dan niet spirituele ego, dat maar blijft proberen greep te houden op het leven waar het zich in de kern van de zaak van afgescheiden waant.

Onderzoek grondig waarom je wilt accepteren

Onderzoek eens grondig waarom je dingen nou werkelijk probeert te accepteren. Wat is de echte reden? Neem geen genoegen met een snel antwoord. Kijk diep naar de motieven op de achtergrond: wie wil wat eigenlijk? Wie of wat wil accepteren en waarom? Wat wordt vermeden door acceptatie, wat wordt weggehouden, afgedekt, gevreesd? Accepteer geen enkel sussend antwoord, wees kritisch, de advocaat van de duivel. Misschien wordt er dan iets ontdekt, misschien ook niet.

Dus wie een volwassener leven wenst: wees accepterend. Hij of zij echter die het virus heeft voor waarheid: accepteer helemaal niks. Onderzoek, trek in twijfel! Indutten kan altijd weer, toch?

Hans Laurentius, artikel in Inzicht van februari 2015

Hans Laurentius | Dit Moment

Hans Laurentius is non-dualiteit leraar en auteur van onder meer ‘De vreugde van verlichting’, ‘EHBO’, ‘Terwijl de merel zingt’ en het in 2014 verschenen ‘Rozengeur en Prikkeldraad’. Sinds 1998 leidde hij honderden satsangs, retraites en talloze individuele sessies. Ook is hij vaste columnist voor het tijdschrift InZicht.

Van 9 tot 11 december 2016 geeft Hans een Satsang weekend in Vaalbeek, georganiseerd door Niek Dekker van Zijnsweg.nl.

Comment Section

0 reacties op “Acceptatie?

Plaats een reactie


*